W galerii

 

 

 

 

Strona g?ówna arrow Patron arrow ... szko?a im. ksi??nej Jadwigi ?l?skiej
... szko?a im. ksi??nej Jadwigi ?l?skiej
Autor: Ewa Cicho?   
?WI?TA JADWIGA KSI??NA ?L?SKA
Ta nietuzinkowa kobieta, ksi??na i ?wi?ta, Matka Piastów, patronka ?l?ska i pojednania narodu polskiego i niemieckiego przysz?a na ?wiat w Bawarii na zamku w Andeks ok. 1174 lub 1178 r. jako córka hrabiego Andeks Bertolda IV i Agnieszki z rodu Wettinów. Ojciec jej Bertold nale??c do bliskiego otoczenia cesarza rzymskiego narodu niemieckiego, Fryderyka I Rudobrodego (Barbarossy), bra? udzia? w jego licznych wyprawach wojennych. Za to w 1180 r. od cesarza otrzyma? tytu? ksi?cia Meranii, Kroacji i Dalmacji. Podczas chrztu córka Bertolda i Agnieszki otrzyma?a staroniemieckie imi? Hadewigis (Hedwig) po babce Hedwig von Dachau. S?owo Hedwig (Jadwiga) pisane te? Hethwigis znaczy "walcz?ca”.
Kiedy Jadwiga mia?a pi?? lat, rodzice oddali j? do znanego i bogatego opactwa panien benedyktynek w klasztorze Kitzingen oko?o Würzburga. W nim przez siedem lat naby?a umiej?tno?ci pisania, czytania i rozumienia powszechnie wówczas u?ywanej ?aciny, sztuk? pisania po??czon? z iluminowaniem przepisywanych r?cznie ksi?g. Pozna?a te? muzyk? i ?piew ko?cielny, ró?ne umiej?tno?ci praktyczne, jak prowadzenie gospodarstwa domowego, robót r?cznych czy piel?gnowania chorych. Posiad?a wiedz? z zakresu uprawy zió? leczniczych, robienia ma?ci, plastrów i nalewek.
Zgodnie ze ?redniowiecznym zwyczajem, z woli rodziców ju? w wieku 12 lat wydana zosta?a za m?? w 1190 r. za wroc?awskiego ksi?cia Henryka I Brodatego. Ma??e?stwo z Henrykiem I Brodatym ksi?ciem Wroc?awia, zawarte z racji dynastyczno-politycznych, okaza?o si? szcz??liwe i w pe?ni udane. U boku m??a wybitnego polityka i dobrego gospodarza, ksi??na szybko wros?a w nowe ?rodowisko, ?y?a jego sprawami, splataj?c je ze swoj? g??bok? religijno?ci?. Popiera?a polityczne aspiracje m??a, który 8 listopada 1202 r. zosta? panem ca?ego ksi?stwa. Rych?o te? uda?o mu si? do dzielnicy ?l?skiej do??czy? ziemi? krakowsk?, a tak?e znaczn? cz??? Wielkopolski. W zwi?zku z tym Henryk I Brodaty mia? ambitne plany zmierzaj?ce do odbudowania zjednoczonego Królestwa Polskiego. Wojny i uk?ady, uwie?czone zaj?ciem Krakowa, Poznania i przesz?o po?owy ziem polskich, poprzedzi?y prace gospodarcze na Dolnym ?l?sku (rozwój górnictwa, osadnictwo, pierwsze lokacje miejskie), które zmieni?y ten kraj w przoduj?c? dzielnic? Polski. Ziemie, którymi w?ada? Henryk I Brodaty, zwyk?o si? w historii okre?la? mianem Monarchii Henryków. Monarchi? Henryków obali? najazd Tatarów i ?mier? nast?pcy Brodatego - Henryka II zwanego Pobo?nym.
Jadwiga urodzi?a siedmioro dzieci: Boles?awa ok. 1194 r., Konrada w 1195 r., Agnieszk? w 1196 r., Henryka w 1197 r., Gertrud? w 1200 r., Zofi? przed 1208 r. i W?adys?awa, którego chrzest odby? si? w 1208 r. w G?ogowie. ?ycie nie szcz?dzi?o jej cierpie? i tragedii osobistych. Prze?y?a ?mier? swoich sze?cioro dzieci. Najstarszy syn Boles?aw umar? w wieku 18 lat, Konrad K?dzierzawy po bratobójczej wojnie z Henrykiem Pobo?nym poniós? ?mier? w 1214 r. pono? na polowaniu. W dzieci?stwie zmar?y jej córki Agnieszka i Zofia. W niemowl?ctwie umar?o jej siódme dziecko- syn W?adys?aw. W okres pe?nej dojrza?o?ci weszli tylko Henryk i Gertruda. Na ?on? Henrykowi, przysz?emu dziedzicowi i nast?pcy rodzice wybrali Ann? (ur. 1204 r.), córk? króla czeskiego Przemys?a I Ottokara. Henryk II Pobo?ny zgin?? w bitwie z Tatarami pod Legnic? w 1241 r. Bitwa ta mia?a powstrzyma? gro?n? dla ca?ego Ko?cio?a nawa?nic? mongolsk?. W wyniku ?mierci za wiar? Henryk II zosta? nazwany "Ille Henricus christianissimus princeps Poloniae" – „Henryk najbardziej chrze?cija?ski ksi??? Polski”, a lud nada? mu przydomek "Pobo?ny". Jego zgon przewidzia?a matka obdarzona darem proroctwa. Przy ?yciu pozosta?a jedynie córka Gertruda, która w 1212 r. wst?pi?a do klasztoru trzebnickiego ufundowanego przed dziesi?ciu laty przez jej rodziców. Od 1232 r. pe?ni?a rol? ksieni tego opactwa. By?a jedynym dzieckiem spo?ród siedmiorga, które prze?y?o swoj? matk?. Doczeka?a jej kanonizacji w 1267 r. Zmar?a 30 XII 1268 r. i pochowano j? w ko?ciele klasztornym w Trzebnicy.

Obraz „Chrystus b?ogos?awi ?w. Jadwidze” w bocznym o?tarzu ko?cio?a w Trzebnicy.

Tragiczne by?y tak?e losy jej rodze?stwa. Siostra Jadwigi, Agnieszka ?y?a w konkubinacie z królem Francji, a po interdykcie na?o?onym na ten kraj przez papie?a, zosta?a zes?ana do klasztoru. Druga jej siostra Gertruda, ?ona króla W?gier Andrzeja II zosta?a zamordowana. Jej bracia zostali uwik?ani w zabójstwo cesarza Niemiec Filipa Szwabskiego, którego dokona? niedosz?y zi?? Jadwigi Otto VIII von Wittelsbach (mia? po?lubi? Gertrud?). Represje spad?y na cz?onków jej rodziny w Niemczech. To pasmo nieszcz??? jeszcze bardziej zbli?y?o j? do Boga i do ludzi dla których by?a prawdziw? samarytank?. Z chrze?cija?skim pos?usze?stwem woli Bo?ej przyjmowa?a ciosy, jakie na ni? spada?y.
Pozycja kobiety w ?redniowieczu by?a nierozerwalnie zwi?zana z pozycj? jej ma??onka. Jadwiga za? by?a kobiet? o bardzo silnej osobowo?ci, umia?a wp?ywa? nie tylko na najbli?szych, ale nawet na panuj?cych. Przyk?adem tego s? jej negocjacje z Konradem Mazowieckim, który uwi?zi? podst?pem jej m??a. Osobi?cie uda?a si? do niego pieszo z Wroc?awia do Czerska i uzyska?a uwolnienie Henryka Brodatego za cen? zrzeczenia si? przez m??a pretensji do Krakowa. Szokowa?a swoim zachowaniem. Jako ksi??na nosi?a skromne stroje, w?osiennic? pod odzieniem, cz?sto chodzi?a bez butów. Wed?ug poda? Jadwiga by?a osob? posiadaj?c? cech? wielkiej skromno?ci, a jednocze?nie bardzo zaanga?owan? w swoje dzia?anie. Ilustruje to legenda, wed?ug której Jadwiga, aby nie odró?nia? si? od reszty swego ludu oraz w imi? pokory i skromno?ci, chodzi?a boso. Irytowa?o to bardzo jej m??a, wymóg? wi?c na spowiedniku, aby ten nakaza? jej noszenie butów. Duchowny podarowa? swej penitentce par? butów i poprosi?, aby zawsze je nosi?a. Ksi??na, b?d?c pos?uszn? swojemu spowiednikowi, podarowane buty nosi?a ze sob?, ale przywieszone na sznurku. Z owymi butami przewieszonymi przez rami? ukazuje j? ikonografia chrze?cija?ska. Prowadzi?a dzia?alno?? dobroczynn?, karmi?a ubogich w swoim zamku, us?ugiwa?a ?ebrakom, opiekowa?a si? chorymi na tr?d. Zorganizowa?a dzia?alno?? w?drownego szpitala dla ubogich, otworzy?a szpital dla tr?dowatych w ?rodzie ?l?skiej, we Wroc?awiu Szpital ?w. Ducha, kolejn? placówk? lecznicz? za?o?y?a w Trzebnicy. W czasie objazdów ksi?stwa osobi?cie odwiedza?a chorych i wspiera?a hojnie ubogich. Wstawia?a si? za skaza?cami, wyjednywa?a im ?ycie w zamian za ich prace przy budowie ?wi?ty?. B?d?c na szczycie ?redniowiecznej drabiny feudalnej jako ksi??na, zesz?a na jej niziny, do ludzi najbardziej potrzebuj?cych i cz?sto wyrzuconych poza margines spo?eczny. By?a prawdziw? opiekunk? ludu ?l?skiego, po?o?y?a ogromne zas?ugi na polu kultury, krzewi?a ?ycie zakonne, sama radykalnie ?yj?c Ewangeli?, mno?y?a uczynki mi?osierdzia, s?yn??a z surowo?ci umartwie? jakie w duchu epoki sobie zadawa?a. Jadwiga z m??em wspó?dzia?a?a w podtrzymywaniu pokoju i zak?adaniu licznych fundacji. Najs?awniejsz? z nich sta? si? klasztor w Trzebnicy za?o?ony w 1202 r. dla pierwszych na ziemiach polskich cysterek, przyby?ych z Bambergu, gdzie biskupem by? jej brat. Jadwiga wspiera?a tak?e szko?? katedraln? we Wroc?awiu pomagaj?c ubogim zdolnym uczniom. By?a zaanga?owana w o?ywienie ?ycia religijnego ?l?ska, sprowadzaj?c do tamtejszych ko?cio?ów duchownych z Niemiec. Wspiera?a te? sprowadzanie niemieckich osadników na s?abo zaludnione rejony ?l?ska, wspieraj?c tym samym rozwój rolnictwa. Nauczy?a si? polskiej mowy i w tym j?zyku rozmawia?a ze swoimi poddanymi, którym przez ca?e swoje ?ycie s?u?y?a. Musia?a j? zna? dobrze, skoro osobi?cie odwiedza?a ubogich w ich chatach, pociesza?a, wypytywa?a o potrzeby. Ta nieco dziwna i tajemnicza Niemka w razie potrzeby umia?a stan?? w obronie polskiej racji stanu. Kiedy jej wnuk, ksi??? Boles?aw Rogatka, odda? w r?ce niemieckie Ziemi? Lubusk?, Jadwiga wyst?pi?a stanowczo przeciwko temu bezprawiu.
Jej dwór s?yn?? z karno?ci i dobrych obyczajów, gdy? ksi??na dba?a o dobór osób. Macierzy?sk? trosk? otacza?a s?u?b? dworu. Wyposa?y?a wiele ko?cio?ów w szaty liturgiczne haftowane przez ni? lub jej dwórki. Do dworu ksi??nej nale?a?a równie? niewielka grupa m??czyzn duchownych i ?wieckich. Ksi??na bardzo troszczy?a si? o to, aby urz?dnicy w jej dobrach nie uciskali poddanych kmieci. Obni?y?a im czynsze, przewodniczy?a s?dom, darowa?a grzywny karne, a w razie kl?sk nakazywa?a mimo protestów zarz?dców rozdawa? ziarno, mi?so, sól itp. Otaczano j? za ?ycia wielkim szacunkiem i kultem. Jadwiga zmar?a 15 pa?dziernika 1243 r. w opinii ?wi?to?ci, a jej cia?o zosta?o z?o?one w ko?ciele w Trzebnicy. Pochowano j? wraz z zaci?ni?t? w lewej d?oni figurk? Matki Bo?ej któr? zabra?a ze sob? z domu rodzinnego w Andechs. Kroniki pisz?, ?e figurk? t? tak mocno trzyma?a, ?e nie sposób by?o j? odebra?.
Zaraz po jej ?mierci do jej grobu w Trzebnicy zacz??y nap?ywa? liczne pielgrzymki: ze ?l?ska, Wielkopolski, ?u?yc i Mi?ni. Córka Gertruda, która by?a ksieni? cysterek, z ca?? gorliwo?ci? popiera?a kult swojej matki. Ostatni etap procesu kanonicznego ?w. Stanis?awa ze Szczepanowa biskupa krakowskiego dostarczy? cysterkom w Trzebnicy zach?ty do starania si? o wyniesienie tak?e na o?tarze Jadwigi. Zacz?to spisywa? ?aski, a grób otoczono wielk? trosk?. Pierwszy wielki cud za wstawiennictwem Jadwigi zdarzy? si? w 1249 r. Zosta?a uzdrowiona kobieta o imieniu Stanis?awa z bezw?adu i niegoj?cych si? ran. W sumie do 1267 r. kiedy odby?a si? kanonizacja Jadwigi, za jej wstawiennictwem ludzie doznali pomocy w 85 wypadkach. Z podanej tu liczby tylko trzy maj? dok?adn? dat? - pierwsze cudowne zdarzenie z 1249 r., drugie z pocz?tku 1262 r. i trzecie z 1263 r. Jeden z autorów ?yciorysu ?w. Jadwigi pisze, ?e jedni przychodzili pieszo i boso, inni bardzo chorzy, jechali na wozach, a jeszcze inni wspierani na laskach, a nawet byli tacy co szli na czworakach. Niektórzy z nich pozostawali w Trzebnicy kilka tygodni, inni wracali i znów przychodzili, a? zostali uzdrowieni. Nad pierwotnym grobem Jadwigi by?a swego rodzaju tumba, na któr? niektórych chorych "sadzano lub k?adziono na grób", inni znów "dotykali si? grobu". Uzdrowieni pochodzili najcz??ciej ze ?l?ska, Pomorza, Wielkopolski, a nawet z O?omu?ca i Mi?ni. Ju? w 1251 r. zacz?to obchodzi? w klasztorze co roku pami?tk? ?mierci Jadwigi. Kiedy w 1260 r. odwiedzi? Trzebnic? legat papieski Anzelm, siostry wnios?y pro?b? o kanonizacj?. T? inicjatyw? poparli polscy biskupi i ksi???ta piastowscy. Z polecenia papie?a w latach 1262-1264 przeprowadzono badania kanoniczne w Trzebnicy i we Wroc?awiu. Akta przes?ano do Rzymu. O kanonizacj? Jadwigi zabiega? tak?e papie? Urban IV, który jako legat papieski w latach 1248-1249 a? trzy razy odwiedzi? Wroc?aw i pozna? dog??bnie ?ycie ksi??nej Jadwigi. Jednak jego ?mier? przeszkodzi?a kanonizacji. Dokona? jej dopiero jego nast?pca, Klemens IV, w ko?ciele dominikanów w Viterbo 26 marca 1267 r. W 1680 r., na pro?b? króla polskiego Jana III Sobieskiego i jego ?ony Marii Kazimiery, papie? Innocenty XI rozszerzy? kult Jadwigi ?l?skiej na ca?y Ko?ció? Katolicki. Ku czci ?w. Jadwigi powsta?a w 1848 r. we Wroc?awiu rodzina zakonna sióstr jadwi?anek. Grób ?wi?tej Jadwigi odwiedzali monarchowie i ich ?ony: W?adys?aw ?okietek, w 1469 r. król w?gierski Maciej Korwin, w 1703 r. ?ona króla Stanis?awa Leszczy?skiego Katarzyna Opali?ska. Propagatorem kultu ?wi?tej na Górnym ?l?sku by? dominikanin Peregryn z Opola, który by? autorem zbioru kaza? jej po?wi?conych.
Czczono j? jako patronk? Polski i ?l?ska, ma??e?stw, a w XX w. jako or?downiczk? pojednania polsko – niemieckiego. W dniu ?wi?tej Jadwigi 16 pa?dziernika 1978 r. zosta? wybrany na Stolic? Piotrow? pierwszy papie? Polak Karol Wojty?a. Jan Pawe? II powiedzia? o niej: „Jest w dziejach Polski i w dziejach Europy postaci? graniczn?, która ??czy ze sob? dwa narody: niemiecki i polski: ??czy na przestrzeni wielu wieków historii, która by?a trudna i bolesna. (...) W?ród wszystkich dziejowych do?wiadcze? pozostaje przez siedem ju? stuleci or?downiczk? wzajemnego zrozumienia i pojednania”
Analizuj?c jej bogaty ?yciorys nasuwa si? pytanie - czy Jadwiga, jako Niemka, nie mia?a problemów wchodz?c do polskiego rodu Piastów? Nie mo?na patrze? na Jadwig? przez pryzmat naszych dzisiejszych poj?? o narodowo?ciach. ?redniowieczn? Europ? jednoczy?a wiara. Ludzie dzielili si? wówczas tylko na dwie grupy — chrze?cijan i niewierz?cych. Dla ksi??nej Jadwigi nie istnia? problem niemiecko?ci czy polsko?ci. Dlatego ?mia?o mo?na j? nazwa? patronk? jedno?ci Europy. A na pewno pojednania polsko-niemieckiego.
W ikonografii ?w. Jadwiga przedstawiana jest jako m?oda m??atka w d?ugiej sukni lub w ksi???cym p?aszczu z diademem – mitr? ksi???c? na g?owie, czasami w habicie cysterskim. Jej atrybutami s?: buty, figurka Matki Bo?ej, makieta ko?cio?a trzymana w d?oniach, ró?aniec krzy? lub ksi?ga.
Jako ?ona za?o?yciela Olesna - Henryka Brodatego, jest zwi?zana z naszym miastem. Wg legendy towarzysz?c m??owi podczas polowa? w podoleskich lasach, cz?sto modli?a si? przed wyobra?eniem ?w. Anny, który poleci?a zawiesi? na jednej z sosen. Drzewo to sta?o si? po dwóch stuleciach s?awne w zwi?zku z histori? powstania ko?cio?a ?w. Anny w Ole?nie. P?askorze?ba Jadwigi zdobi?a niegdy? po?udniow?, zewn?trzn? ?cian? ko?cio?a ?w. Micha?a w Ole?nie. Jeden z witra?y w parafialnym ko?ciele Bo?ego Cia?a przedstawia ?w. Jadwig?, trzymaj?c? buty i makiet? ko?cio?a. Takie samo jej przedstawienie ukazuje obraz w miejscowym muzeum. Przechodz?c pieszo przez olesk? ziemi?, pozostawi?a odciski stóp na du?ym, polnym kamieniu w pobliskich Ko?cieliskach. Patrz legenda
Od 2010 r. przed budynkiem Zespo?u Szkó? Dwuj?zycznych stoi pomnik ?w. Jadwigi ksi??nej ?l?skiej ufundowany przez burmistrza Olesna Sylwestra Lewickiego z okazji nadania szkole Jej imienia.

Pomnik ?wi?tej Jadwigi ksi??nej ?l?skiej przed budynkiem ZSD w Ole?nie

Rekonstrukcja twarzy ?w. Jadwigi

Zosta?a zrekonstruowana twarz ?w. Jadwigi na podstawie zachowanej czaszki. Ró?ni si? ona zdecydowanie od wyobra?e? ?wi?tej, jakie widzimy w postaci rze?b i na obrazach. Jej oblicze jest pe?ne godno?ci, lecz nosi ?lady wielu trudów i ci??kich ?yciowych do?wiadcze?. Wida?, ?e by?a osob? stanowcz?, cho? nie wynios??. Na twarzy mo?na dostrzec g??bokie uduchowienie.

LEGENDY O ?W. JADWIDZE

Przy wiosce Wysoka niedaleko wsi Zarzyska, gdzie niegdy? by? klasztor augustianów, pó?niej do Olesna przeniesiony, pokazuje lud kamie?, na którym ?w. Jadwiga id?ca do Polski, aby wyzwoli? pojmanego ma??onka swego, odpoczywa? mia?a i dot?d pieszo 1230 roku przechodzi?a. Pó?niej wystawiono o pó? mili od tego miejsca ko?ció? na cze?? ?w. Jadwigi, który by? parafialny, nast?pnie za? do Ko?cielisk przy??czony.

W dawnych czasach ?w. Jadwiga, ksi??na ?l?ska, wybra?a si? z pielgrzymk? na odpust do P?powa. Trasa jej w?drówki wiod?a przez Baszków, który nazywano jeszcze wtedy W?odyk?. Dziedzicem wsi by? wówczas pan bogaty, ale samolubny i nie?yczliwy ludziom. Jego zamek znajdowa? si? tu? za wsi?, po prawej stronie drogi wiod?cej do Kobylina i dalej do P?powa. Kawa?ek za dworem drog? przecina?a niewielka rzeczka Orla, która w?a?nie po obfitych deszczach wyla?a. Wst?pi?a wi?c ?wi?ta Jadwiga do zamku, prosz?c, aby przewieziono j? przez rzek?. Dziedzic widz?c star?, ubogo ubran? kobiet?, odmówi?, lecz po chwili, tkni?ty przeczuciem, wys?a? za ?w. Jadwig? powózk?. Wo?nica jednak nie dogoni? ju? Jadwigi, z daleka tylko widzia? id?c? po wodzie kobiet?, która przesz?a na drugi brzeg i nie uton??a. Przera?ony zawróci? do zamku, chc?c powiadomi? pana o dziwnym zjawisku. Zamku jednak ju? nie by?o - zapad? si? pod ziemi?, a w miejscu gdzie sta?, pojawi? si? niewielki pagórek, z g??bi którego dochodzi?y j?ki i zawodzenia pot?pionego dziedzica.
?w. Jadwiga za? pod??y?a dalej w kierunku P?powa. W tym czasie budowano tam wie?? ko?cio?a. Jeden z murarzy zadrwi? z przechodz?cej obok starej kobiety. Zanim jednak sko?czy? wypowiada? blu?niercze s?owa, spad? z rusztowania i zabi? si?. Wie?y w P?powie nigdy nie zdo?ano uko?czy?. Ceg?y, które próbowano uk?ada?, spada?y. Do dzi? stoi wi?c ko?ció? w P?powie z wie?? podobn? do czworok?tnego komina.


Dawno temu ?w. Jadwiga postanowi? uda? si? piesz? pielgrzymk? ze ?l?ska do grobu ?w. Wojciecha do Gniezna. Droga by? daleka, ale niebiosa sprzyja?y ?wi?tobliwej niewie?cie. Kiedy dotar?a w okolice dzisiejszego P?powa, drog? pielgrzymom zagrodzi?a niewielka rzeczka, na ?rodku której znajdowa? si? wielki kamie?. Jadwiga nie zastanawiaj?c si? stan??a na g?az, druga nog? dosi?gn??a drugiego brzegu i ju? by?a na drugiej stronie rzeki. W jej ?lady poszed? ca?y towarzysz?cy jej orszak. Kiedy do g?azu podeszli miejscowi pastuszkowie, którzy z ukrycia przygl?dali si? przeprawie, dostrzegli na jego powierzchni zag??bienie, jakie pozostawi?a stopa Jadwigi. Na pami?tk? tego zdarzenia we wsi wybudowano ko?ció? pw. ?w. Jadwigi, a i podobno g?az zachowa? si? do dnia dzisiejszego.

Z powstaniem ko?cio?a w Sadlnie- Z?bkowice ?l?skie pw. ?w. Jadwigi wi??e si? legenda. Oko?o 1200 r. przez ziemie z?bkowick? przeje?d?a?a ksi??na Jadwiga, ?ona ksi?cia Henryka Brodatego, pó?niejsza ?l?ska ?wi?ta. Có? sprowadzi?o ksi??n? na wzgórze w Sadlnie?
Prawdopodobnie w owych czasach w pobliskim Tarnowie mia? znajdowa? si? zamek, w którym Jadwiga bardzo lubi?a przebywa?. Gdy ksi??na zatrzyma?a si? na wypoczynek, wiatr zerwa? z jej twarzy zas?on?. Jadwiga uzna?a to za znak Bo?y i tam, gdzie upad?a zas?ona poleci?a wybudowa? ko?ció?.

W starym Lubsku na wzniesieniu przy torach po lewej stronie od tunelu prowadz?cego na ul. Kieleck? znajdowa?a si? kaplica na 200 miejsc siedz?cych. Miejsce to stanowi?o od dawna cel pielgrzymek. Przy trzech lipach, których ju? nie ma, znajdowa? si? obraz ?wi?ty.
Do niego równie? odby?a pielgrzymk? ?w. Jadwiga, ?ona Henryka Brodatego, pana na Kro?nie Odrza?skim. W ten sposób wype?ni?a ?lubowanie. W czasie mod?ów ksi??na zgubi?a drogocenny, pami?tkowy pier?cie?. Ze wzgl?du na to, ?e stanowi? dla niej wielk? warto??, obieca?a wielk? nagrod? za jego zwrot. Pier?cie? ów znalaz?y dzieci bawi?ce si? w piasku. Odda?y go swemu ojcu – czeladnikowi m?ynarskiemu, który zwróci? pier?cie? ksi??nej. Ta z wdzi?czno?ci ufundowa?a kaplic? „naszej kochanej pani na piaskach” – Naj?wi?tszej Marii Pannie, oraz m?yn dla pomocnika m?ynarza – ojca dzieci, które znalaz?y zgub?. Zbudowa?a te? studnie. ?lady kaplicy i m?yna mo?na odnale?? i dzi? w Lubsku.

Gdy Henryk Brodaty, poluj?c pewnego razu, wpad? w bagno i o ma?o ?ycia nie utraci? jego ?ona Jadwiga ?lubowa?a, ?e, gdy go Bóg wybawi z tego niebezpiecze?stwa, wybuduje na tym miejscu klasztor. By?o to ko?o Trzebnicy, gdzie te? wkrótce zbudowano ko?ció? i klasztor, w którym ksi??na Jadwiga osadzi?a zakonnice cysterki.
Modlitwa Jadwigi by?a niejako ustawiczna, bo nawet wi?ksz? cz??? nocy na niej sp?dza?a, zwykle le??c krzy?em przed o?tarzem Matki Bo?ej. Cz?sto wtedy odbiera?a wielkie ?aski. Pewnego razu, co widzia?y zakonnice, Pan Jezus ukrzy?owany, umieszczony nad o?tarzem Naj?wi?tszej Maryi Panny, przed którym si? modli?a, odj?? z krzy?a praw? r?k? i b?ogos?awi?c Jadwig?, g?o?no przemówi?: "Wys?uchana jest modlitwa twoja. To o co prosisz, otrzymasz".
?wi?ta Jadwiga ?l?ska schroni?a si? w Kro?nie w 1241 r. Razem z mniszkami z Trzebnicy. Na zamku mia?a wizj? ?mierci swojego syna ksi?cia Henryka Pobo?nego w bitwie pod Legnic?. Gdy powiedzia?a o niej mniszkom, te zacz??y rozpacza?. Ona za? kaza?a im si? radowa?. Przecie? jej syn w obronie wiary trafi? do nieba

GRÓB ?W. JADWIGI W TRZEBNICY
Po ?mierci Jadwig? pochowano w po?udniowej kaplicy ?w. Piotra w Trzebnicy. Po kanonizacji przeniesiono jej szcz?tki do budowanej w latach 1268-1269 pierwszej w Polsce kaplicy w stylu gotyckim po?wieconej ?w. Janowi. Kaplica powsta?a z fundacji jej wnuka W?adys?awa Piasta arcybiskupa Salzburga. Po ustanowieniu w 1680 r. przez papie?a Innocentego XI na pro?b? Jana III Sobieskiego oraz Habsburgów dnia ?w. Jadwigi jako ?wi?ta powszechnego w ca?ym Ko?ciele katolickim zakon zainicjowa? prace artystyczne w ko?ciele celem o?ywienia ruchu pielgrzymkowego i umocnienia katolicyzmu w rejonie. Najwa?niejszym by?o wyeksponowanie grobu ?w. Jadwigi w sanktuarium ?wi?tej w wielkiej kaplicy ?w. Jadwigi. W zwi?zku z tym, krakowski rze?biarz Marcin Bielawski w 1680 r. wykona? z czarnego d?bickiego marmuru i ró?owego paczó?towickiego marmuru sarkofag z rze?b? ?wi?tej przykryty baldachimem wspartym na 14 kolumnach. Wybitny rze?biarz Mangoldt wykona? alabastrow? figur? ?w. Jadwigi, któr? umieszczono na sarkofagu ?wi?tej. Na balustradzie grobowca ustawiono figury ?wi?tych: Bernarda, Benedykta, Humbeliny i Scholastyki. W nogach grobowca umieszczono alabastrowy medalion ostatniej Piastówny legnicko-brzeskiej zam??nej z ksi?ciem Holstein-Elemenhorst. Jednocze?nie w samym ko?ciele Jakub Bielawski (syn Marcina) wykona? w 1685 r. marmurowy sarkofag dla ksi?cia Henryka I Brodatego i wielkiego mistrza zakonu kawalerów mieczowych Feuchtwagena, gdzie przeniesiono szcz?tki obu w?adców, spoczywaj?cych wcze?niej oddzielnie. Kopia p?yty nagrobnej Henryka Brodatego znajduje si? w Oleskim Muzeum Regionalnym.

Grobowiec ?w. Jadwigi w Trzebnicy

 

Opracowa?a Ewa Cicho?

 

 
Gimnazjum nr 2 | Szkoa Podstawowa nr 2 | Olesno